آیا با رفتن روحانی و آمدن یک دولت انقلابی مشکلات حل خواهد شد؟

به گزارش سایت جیرفت من: به امروز از اصولگرا و اصلاح‌طلب، همه تیر و کمان خود را به سمت روحانی گرفته و می‌کشند، از ذولنور تا مرعشی و … . و هرکسی به طریق خود، آن را رها می‌کند؛ یکی خواهان اعدام او است و دیگری خواهان استعفایش!

اما یک سوال: آیا با رفتن روحانی همه‌ی مشکلات حل می‌شود؟ و آیا اساساً همه‌ی مشکلات به شخص روحانی بر می‌گردد؟

برای پاسخ به این سوال، سه مقدمه از رهبری معظم انقلاب و چند موخره:

«خدا نکند آن روزى که سرنوشت جامعه‌ی ما و انقلاب ما به آنجا برسد که جمهورى اسلامى از انقلاب جدا بشود و انقلاب اسلامى دیگر با آن نباشد. ما اصلاً براى جمهورى اسلامى تعریفى نداریم که منطبق باشد و بسازد با نبودن انقلاب و جدایى از انقلاب. همه‌ی تصمیم‌گیری‌ها براى آینده را بایست بر اساس این تحلیل و این مبنا قرار داد.» ۱۳۶۸/۰۴/۱۹

«بعد از رحلت امام، هر جا انقلابی عمل کردیم پیش رفتیم؛ هر جا از انقلابی‌گری و حرکت جهادی غفلت کردیم عقب ماندیم. این یک واقعیت است. بنده در این سال‌ها خودم مسئول بودم؛ اگر تقصیری در آن باشد متوجه این حقیر هم هست./ مخاطب این سخن نسل امروز و نسل فردا و نسل فرداهای بعد است. همه مخاطب این سخن‌اند؛ همه باید بدانند می‌توان این راه را با شیوه‌ی انقلابی حرکت کرد و آن‌وقت، پیشرفت قطعی است.» ۱۳۹۵/۰۳/۱۴

«بدانید که اگر بی‌توجّهی به شعارهای انقلاب و غفلت از جریان انقلابی در برهه‌هایی از تاریخ چهل‌ساله نمی‌بود -که متأسّفانه بود و خسارت‌بار هم بود- بی‌شک دستاوردهای انقلاب از این بسی بیشتر و کشور در مسیر رسیدن به آرمانهای بزرگ بسی جلوتر بود و بسیاری از مشکلات کنونی وجود نمی‌داشت. ۱۳۹۷/۱۱/۲۲ _ بیانیه گام دوم انقلاب

واقعیت این است که در این چهار دهه‌ی از عمر جمهوری اسلامی، در بسیاری از ساختارهای این کشور اعم از اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی انقلاب اسلامی یا اصلا به این ساختارها نرسید و یا حداکثر یک رنگ و لعابی از انقلاب و اسلام به خود گرفت اما محتوا همان محتواهای نئولیبرالی دوره‌ی پهلوی باقی ماند؛ که سیستم ربوی بانکی فقط یک نمونه از این موارد است؛ یک پسوند “اسلامی” به کلمه‌ی “بانکداری” اضافه کردند، اما محتوای این ظرف هیچ تغییری نکرد.

واقعیت دوم این است که انقلاب اسلامی که در این چهار دهه به مردم معرفی شده است نه انقلاب با تمام اجزا و مولفه‌های آن، بلکه یک انقلابی کاریکاتوری بوده که یک وجه آن بسیار پررنگ و وجوه دیگر آن بسیار کمرنگ معرفی شده و یا اصلا معرفی نشده است.

مولفه “استکبارستیزی” انقلاب فقط یک وجه از انقلاب، و در کنار وجوه دیگر مثل عدالت اجتماعی، حمایت از محرومین، آزاداندیشی و… بوده است، اما امروز در ذهن هر ایرانی تا نام انقلابی و انقلابی‌گری می‌آید فقط همان وجه استکبارستیزی آنهم فقط از حیث شعار (مرگ گفتن) است که تداعی می‌شود.

جبهه‌‌ی مقابل انقلاب اسلامی هم دقیقاً روی همین نقطه دست گذاشته و با جریان تحریف گسترده خود در تلاش است که ضعف‌ها و عقب‌‌ماندگی‌ها در برخی وجوه زندگی مردم مثل معیشت‌شان را به این نقطه پیوند دهد، که تا حدود زیادی هم موفق بوده است و روی کار آمدن دولت روحانی هم نتیجه این انگاره بوده است.

وقتی که انقلاب اسلامی، تک‌بعدی معرفی شد و آن بُعد هم با وارونه‌سازی و تحریف گسترده یک جریان به‌عنوان پاشنه‌‌ی آشیل در عدم موفقیت و پیشرفت کشور از حیث مظاهر مادی توسعه معرفی شد، نتیجه‌اش این می‌شود که برخی از جامعه از شنیدن واژه‌های «انقلاب» و «انقلابی» حال مشمئز‌کننده‌ای پیدا می‌کنند.

نتیجه‌ی آن نگاه تک‌بعدی اصولگرایان به انقلاب اسلامی این می‌شود که سیاست خارجه به محور اصلی مناظرات سال ۹۲ و به ایده‌‌ی‌ مرکزی اصلاح‌طلبان و اعتدالیون برای اداره‌ی کشور تبدیل می‌شود، و خروجی‌‌اش ندیدن ظرفیت‌های عظیم داخلی و باز ماندن کشور از ریل توسعه‌ی اقتصادی و عقب‌ماندگی مفرط در بعد عدالت و شکاف طبقاتی عمیق در جامعه‌‌ی امروز ماست.

حال پاسخ به سوال اول: آیا روحانی مقصر است؟ صد البته که روحانی و دولتش مقصر اصلی این وضع‌اند اما نه فقط فرد روحانی، بلکه آن نگاه حاکم بر دولت روحانی و جریان روی‌‌کار آورنده روحانی است که باید در این وضع بیشتر دیده شود.

با همین نقطه‌نگاه به واقعیات موجود کشور است که رهبر انقلاب در یک سخنرانی اخیر خود می‌گویند: «اگر جریان تحریف شکست بخورد، جریان تحریم هم شکست خواهد خورد». صحبت از یک جریان است و نه صرفاً فرد.

تا زمانی که وجوه دیگر انقلاب اسلامی چه از حیث شعار (گفتمانی) و چه در عمل دیده نشد؛ و تا زمانی که محور سیاست خارجه بر سیاست داخله و انگاره‌‌ی “توسعه” بر “عدالت” مقدم شد، نتیجه‌اش همین وضعی است که دارید می‌بینید؛ حالا روحانی در رأس دولت باشد، یا هر شخص دیگری (و فقط اندکی ممکن است حدود و صغورش فرق کند).

تا زمانی که ساختارهای داخل نظام اصلاح بنیادین نشود؛ از سیستم بانکداری ربوی گرفته تا ساختار نظام اداری، نظام مالیاتی، بودجه و… تا این ساختارها ریشه‌ای اصلاح نشوند، ما به آمریکا و نظام سلطه دست دوستی هم بدهیم، مشکلات ما در دراز مدت هم‌چنان سر جای خودش باقی خواهد بود.

سوال دومی که پیش می‌آید:

گیریم که روحانی رفت، آیا دولتی با نگاه مبتنی بر گفتمان انقلاب اسلامی می‌تواند حلال مشکلات کشور باشد؟

جواب این است بله،

اگر نگاه جامع انقلاب اسلامی با شمول تمام ابعاد آن دیده شود و نه صرفاً نگاه اصولگرایی سیاسی که فقط یک بعد استکبارستیزی را برجسته می‌بیند؛ حتما دولتی حزب‌اللهی و جوان با حرکت بر ریل عدالت‌خواهی و بر مدار دانش‌‌بنیان، اگر بر این کشور حاکم شود خواهد توانست موفقیت و پیشرفت به همراه داشته باشد و خروج از وضعیت فعلی را رقم بزند؛ جوانان انقلابی که محصول تلاش آنان در فنّاوری‌های مهم و پیچیده‌ای از قبیل هسته‌ای، موشکی، سلّول‌های بنیادی ، نانو و هوافضا و… امروز در دنیا حرف برای گفتن دارد، آیا نخواهند توانست در صنایعی با فناوری ساخت به مراتب ساده‌تر مثل خودرو و… هم بن‌بست شکنی ایجاد کنند و چرخ‌های تولید کشور را به حرکت درآورند؟

دولتی جوان، پیگیر و خستگی‌ناپذیر که در میدان فعالیت و خدمت به مردم سر از پا نشناسد و در عین‌حال مولفه‌های نگاه گفتمانی انقلاب اسلامی مثل *عدالت* هم داشته باشد، *دانش‌بنیان* باشد و در پی اصلاح بنیادین ساختارها بر آید، با شکوفا کردن ظرفیت‌های بالقوه عدیده داخلی کشور چرخ تولید را به حرکت درآورد، *شفافیت* را از روز اول در دستور کار خود قرار دهد، با ویژه‌خواری، فساد و رانت در هر سطحی مبارزه کند، رخنه‌هایی مثل قاچاق و واردات بی‌رویه را به روی کشور ببندد، در موضوع سیاست‌‌خارجه از انفعال بیرون بیاید و تمام ظرفیت‌های دیپلماسی اقتصادی در مرزها و خارج از مرزهای کشور به کار گیرد، آقایی دلار را با پیمان‌های پولی دوجانبه و چندجانبه با کشورهای دوست و هم‌پیمان بشکند و…؛ اگر این نوع نگاه بر کشور حاکم شود حتماً قادر خواهد بود برون‌رفت از وضعیت فعلی را رقم بزند.

با این توضیحات حال این فرمایش رهبری در دیدار با دانشجویان بهتر فهم می‌شود: «روی کار آمدن دولت جوان و حزب‌اللهی (دولتی که پای کار، آماده و بانشاط است) علاج مشکلات است و می‌تواند کشور را از راه‌های دشوار عبور دهد.»

پ‌.ن: آنچه در نقد نگاه تک‌بعدی به انقلابی‌گری گفته شد به این معنا نیست که دشمن خارجی را نبینیم، بلکه لحظه‌ای و آنی هم از دشمن و توطئه‌ی او نباید غافل شویم، بحث بر سر جامعیت نگاه به انقلاب اسلامی است که نباید تک‌بعدی و کاریکاتوری معرفی شود.

✍️نواب کمالی

انتهای پیام ۱۰۰۱* https://jiroftman.ir/?p=3040

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

9 + یازده =