فأعتبروا …. از تاریخ!

به گزارش سایت جیرفت من: فراموشکاری مانند یک بیماری است، بیماری که خود انسان در درمانش کاهلی می کند.

درمانی که هم ساده است هم سخت هم در دسترس است و هم کم دسترس.

درمان فراموشکاریِ تاریخی خیلی شخصی هم هست و به خصیصه های سیاسی و اجتماعی واقع شده در یک برهه تاریخی بستگی زیادی دارد.
معمولاً مردمی که دچار خسارت های سیاسی، اجتماعی و اقتصادی می‌شوند بیشتر متمایلند نگاهی به تاریخشان بیندازند، البته گذر زمان در انگیزه هایشان بسیار موثر است.

حافظه جمعی یا تاریخی امری ذاتی، تکوینی یا ژنتیکی نیست ؛ مفهومی است اکتسابی که ساخته و مهندسی می‌شود و قدمتی به درازای عمر جوامع بشری دارد.

یکی از راه های بسیار مهم و موثر برای فراموش نکردن و به یاد ماندن تاریخ یک ملت تذکر و یادآوری مکرر وقایعش است.

تکرار رویدادها و حوادث ،به خصوص در تاریخ قدیم به دوره ای که در آن زیست می کنیم می تواند راهکار های اصلی درمان بیماری فراموشی یک ملت باشد.

جامعه ای که میراث تاریخی اش را فراموش کند خود را در برابر حوادث و رویدادهایی که در مقابلش پدید می آید بی دفاع می بیند ، از این رو آنها که گذشته را فراموش می کنند محکوم به تَـکرار آن هستند.

البته برخی فکر می‌کنند که نگاه به گذشته مانع تصور و برنامه‌ریزی برای آینده است و این در حالی است که اگر نگاه به آینده می‌خواهد واقعا نگرانه و جامع الاطراف باشد باید نقش گذشته در آن به صورت هدفمند ترسیم شود.

درک اینکه بخشی از تقدیر ما در گذشته مان رقم خورده است و ارتباط بخشی از تقدیر آینده به تقدیر رقم خورده گذشته پایه های ایمانی و اعتقادی نیز دارد.

قرآن کریم در ۱۰ آیه بـه “سَیر فی الارض” اشاره می‌کند ، این “سیر” در فرهنگ قرآنی ،به معنای جهانگردی بی هدف و احیاناً ،با هدف اشباع غرائز حیوانی نیست، بلکه به معنای بررسی حوادث تاریخی و دیدن جغرافیایی حوادث، جهت به کارگیری آن در امروز اجتماعی و سیاسی مان است.

فراموش نڪنیم چهار سال قبل بعضی در گفتار و نشریات خود چه سر و دستی برای خانم‌کیلینتون جنایکار می شکستند، غافل از اینڪه قُدمای ما چه دقیق می فرمودند: سگ زرد برادر شُغال است ،یا اینڪه چه باغ گلابی برجامی برای خود و مردم به نمایش گذاشتند.

همانها باز هم امروز با مغزی منجمد و تَک سی پی یوی غرب زده بدون تمرڪز بر نظارت و مدیریت صحیح داخلی قصدسوء استفاده ای دوباره از فراموشکاری عوام را دارند!

ایشان با خود عهد ڪرده اند که هر وقت پوست موزی دیدند بازهم زمین بخورند ، ما را البته با ایشان ڪاری نیست.

خواص و دلسوزان جامعه می بایست به مردم دیندار و ولابتمدار متذڪر شوند که این قبری که لیبرالها و غربگداها برآن زاری می کنند میتی در آن نیست ، هرچند نوچه ها و عاشقان سینه چاک غرب میدانند که با چه هدفی در این هنگامه نوحه سرایی می کنند.

اما مردم عزیز ما باید به هوش باشند که جامعه ی مسلمین هر زمانی که گوش به فرمان ولے زمان خود بوده اند سر خود را با عزت بالا گرفته اند و هر وقت ،به هر دلیلے از ولیّ فاصله گرفته اند زیان دیده و دچار خسارت محض گردیده اند.

باشد که از تاریخ عبرت بگیریم
چرا که قرآن می فرماید:
فأعتـَبِروا یا اولی الأَبصار

✍سید علی اصغر نمازی

انتهای پیام۱۰۰۱* http://jiroftman.ir/?p=3458

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

سیزده − 13 =