مساله مجهول و غم‌انگیز پله‌برقی‌ها در ایران

به گزارش سایت جیرفت من: پله برقی به عنوان ابزار تسهیل‌کننده و مشوق مُد حمل و نقل پیاده(pedestrian), سازه‌ای پرهزینه از نظر ساخت می‌باشد. به تبع آن هزینه نگهداری و تعمیر بالایی نیز دارد.

سوال پیش رو این است که چرا در ایران این زیرساخت حمل و نقل شهری که با این هزینه گزاف ساخته می‌شود پس از مدتی بعد از احداث، از حیز انتفاع خارج می‌شود؟

این معضل به ویژه در  پله برقی‌های عمومی حوزه شهری که  تحت مدیریت شهرداری‌ها هستند به وفور مشاهده می‌شود. در این مقاله چند نمونه موردی که نگارنده از نردیک مشاهده کرده است مطرح می‌شود و در پایان راهکاری برای جلوگیری از مسئله طرح‌شده، ارائه می‌شود.

سکانس اول:  تهران- تجریش- جنب بیمارستان شهدای تجریش

در سال های ۹۷ و ۹۸ که نگارنده از این منطقه عبور کرده است، این پله برقی که نیاز مبرم بیماران و یکی از شلوغ‌ترین مناطق شهری ایران است، خاموش و یا شاید خراب بوده است. البته که ظاهر آن نشان از خرابی آن می‌دهد. در پرس و جوهای میدانی، از کارکنان شهرداری کسی مشاهده نشد که دلیل خاموشی آن پرسیده شود.

سکانس دوم: کرمان- چهارراه طهماسب‌آباد

پله برقی روبروی ساختمان پزشکان تقریبا بیش از ۱۵ سال از شروع بهره برداری آن می‌گذرد. این معبر عبوری بیماران از یک سمت خیابان شلوغ دکتر شریعتی به سمت ساختمان پزشکان در ۱۰ سال گذشته عمدتا غیرفعال بوده است. البته که نگارنده در سال ۸۵ در کرمان دانشجو بوده است این پله فعال بوده است، اما در سال‌های اخیر عمدتا آن را خاموش یافته است.

سکانس سوم: اهواز- بولوار گلستان

پله برقی جلوی درب خوابگاه خواهران حضرت معصومه(س) دانشجویان دانشگاه شهید چمران بین سال های ۹۲ تا ۹۴ کاملا از بهره‌برداری خارج بوده است و بعد از آن هم احتمالا همین بوده است. یک دانشجو نیز که قصد عبور از بولوار را به صورت عبور از روی نرده ها داشته است با ماشین عبوری تصادف می‌کند و به شدت مجروح می‌شود. این نقطه از پرترددترین نقاط دانشجویی شهر اهواز است.

سکانس چهارم: کرمان- پایانه مسافربری آدینه کریمان

پله برقی واصل بین طبقه همکف و طبقه اول که تنها راه دسترسی به بخش تجاری بالا می‌باشد نیز مدت‌ها از بهره برداری خارج شده است. ترمینال آدینه کریمان زیرساختی نسبتا نوساز می باشد که جای بسی تعجب است به این سرعت پله برقی آن غیرفعال یا خراب شده است.

سکانس پنجم: اصفهان- بزرگمهر

پله برقی خیابان بزرگمهر که به مشاهده نگارنده و پس از آن به  گفته یکی از شهروندان اصفهان از بهره‌برداری خارج است. این زیرساخت نیز در زمان خاموشی پله برقی نسبتا نوساز محسوب می‌شده، اما پله آن به سرعت از بهره‌برداری خارج شده است.  مشاهده این پله مربوط به سال ۹۵ است.

و سکانس‌های بی‌شمار دیگر…

دلیل و راهکار:

این معضل ناشی از همان نداشتن نگرش و دانش تعمیر و نگهداری زیرساخت های شهری است و اساسا بر طبق مشاهدات فراوان میدانی نگارنده، نگرش نگهداری و تعمیر زیرساخت ها از هر نوعی در ایران ضعیف است و این نگرش در بخش دولتی و شهرداری‌ها به مراتب ضعیف‌تر است. نگاهِ “فقط سازندگی” سالهاست که در کشور غالب شده است و مسئله نگهداری و تعمیر چه در یک سازه کوچک مثل پله برقی یا یک زیرساخت ملی مثل آزادراه یا در حاشیه است و یا کم‌اهمیت. راهکار اساسی این است که همیشه بخش قابل توجهی از بودجه عمرانی در دستگاه‌های اجرایی دولتی و شهرداری‌ها باید به تعمیر و نگهداری اصولی زیرساخت‌ها و دارایی‌ها(inventory) به صورت سالانه اختصاص یابد. در غیر اینصورت این زیرساخت‌ها روز به روز مستهلک‌ و فرسوده‌تر می‌شوند و هزینه‌های مرمت و نگهداری آنها با شیب تندی افزایش می‌یابد.

بقلم: محمد سیدی مَرغکی (دانش‌آموخته فوق لیسانس مهندسی عمران- راه و ترابری)

انتهای پیام۱۰۰۱* http://jiroftman.ir/?p=5269

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

9 + 19 =