دستانم را میشویَم!

به گزارش سایت جیرفت من: به احترام مادران و پدرانی که دَست شُستَند از خانه و کاشانه شان برای پدری کردن و مادری کردن بر بالین بیماران در بیمارستان هایی که قرار نبود خانه و کاشانه شان شود …

در خانه ام میمانم!

به اِحترام آن مردی که ماه هاست صندلی ایستگاه پرستاری مآمن شانه های خسته اَش شده …

به اِحترام آن زنی که خسته از شیفت هایِ شبانه روزی تصویر کودکش را از کیلومترها دورتَر در آغوش میگیرد …

من دست روی حوصله‌یِ خسته از خانه نشینی‌ام می‌گذارم که مبادا هَوای بیرون رفتن به سرش بزند ، تنها به حُرمتِ دستان فرشتگانی که برای نجات هموطنان جنگیدند ، اما خودشان غرق در دریای کُرونا راهی آسمان شدند …

ای شهید راه سلامت به پاس تمام خستگی هایت مرا ببخش …

شرمنده ام اگر ذوق قدم زدن در خیابان و خنده های دورهمیِ میهمانی هایمان تو را راهی آسمان کرد …

به مناسبت ۱۷ فروردین روز بهداشت

نویسنده: ندا نجاتی

انتهای پیام۱۰۰۱* http://jiroftman.ir/?p=884

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

12 + 9 =