نگاهی اجمالی به نیازهای شهری در ایران(بخش اول)

به گزارش سایت جیرفت من: پس از انقلاب صنعتی, پدیدار شدن تکنولوژی های مدرن از یک سو و از سوی دیگر محدود بودن منابع نفتی, نیازهای شهری را دگرگون کرده است. استفاده بهینه از منابع و انرژی های پاک، دانشمندان و مهندسان را به این سمت سوق داده است. خودروهای هیبریدی, حمل و نقل عمومی کم مصرف و کارآمد (مترو, BRT, LRT و مونوریل), سیستم های حمل و نقل هوشمند(ITS), چراغ های هوشمند ترافیکی, خودروهای خودران و مجهز به پارک خودکار, مخلوطهای نوین آسفالتی ( SAMI, SMA, PA Emulsion, WMA, HWMA, Microsurfacing and other) جملگی در این راستا تعریف می شوند. درمقاله پیش رو به صورت اجمالی به نیازهای شهری شهرهای ایران در 4 محور پرداخته ایم.

1- ساماندهی معابر

وضعیت رویه بسیاری از معابر (خیابان‌ها و کوچه‌ها) شهرهای کشور با شاخص های مطلوب سرویس‌دهی(PCI, PSI, IRI, PQI) فاصله دارد. از آنجا که خرابی‌های آسفالتی در زمان مناسب خود تعمیر نشده‌اند, هزینه مرمت آنها در حال حاضر مقدار سرسام آوری می‌باشد.

تعمیر و نگهداری معابر باید در 5 مرحله مراقبتی, پیشگیرانه, تعمیر, بهسازی و نوسازی انجام شود.

سهل انگاری در مرحله و عبور از آن وضعیت بغرنجی را رقم خواهد زد که هزینه‌های سنگینی را به شهروندان و مدیریت شهری تحمیل خواهد کرد. مخلوط‌های نوین آسفالتی, ماشین الات و  تاسیسات مدرن, امروز این شرایط را فراهم کرده اند که اقدامات گفته شده در هر مرحله به آسانی و هزینه‌های کمتر انجام شود.

2- حمل و نقل عمومی

در کلان‌شهرها, تجربه بین‌المللی و ملی حرکت به سوی مترو, LRT و BRT را کاملا لازم می‌داند. در کشورهایی چون برزیل تجربه BRT بسیار موفقیت‌آمیز بوده است. در شهرهای با جمعیت زیر 500 هزار نفر مُدهای حمل و نقل عمومی غالب اتوبوس و تاکسی می‌باشد. به کارگیری این وسایل نیاز به برنامه ریزی دقیق دارد. این برنامه‌ریزی باید منطبق بر توزیع جمعیت و تقاضای سفر باشد.

قبل از فراگیر شدن اینترنت, همانگونه که ما ساعت خود را با اخبار شبانگاهی تنظیم می‌کردیم, مردم توکیو ساعت خود را با زمان‌بندی حرکت مترو کالیبره می‌کردند. چنین دقتی اعتماد مردم به حمل و نقل عمومی را راسخ و استفاده از خودروی شخصی را به حداقل‌ترین مقدار ممکن می‌رساند.

3- دوچرخه

دوچرخه پاک‌ترین مُد حمل و نقلی می‌باشد. وسیله نقلیه غیرموتوری که بدون مصرف هیچ انرژی فسیلی, شهروندان را در مسافت های کوتاه و متوسط جابه جا می کند.

شرایط آب و هوایی ایران به گونه ای است که تقربیا تمام شهرهای آن پتانسیل پیاده‌سازی سیستم دوچرخه اشتراکی را دارند. دولت و شهرداری‌ها باید توجه ویژه‌ای به این موضوع داشته باشند.

از آنجا که استفاده از دوچرخه نیاز به فرهنگ‌سازی دارد, شروع آن همین الان هم دیر است. پس ورود و اقدام در این جهت باید هرچه سریعتر مقرر گردد.

4- پارک‌ها و فضای سبز

پارک‌ها و فضای سبز زیرساخت‌های محیطزیستی یک شهر محسوب می‌شوند. نگهداری و توسعه آنها تاثیر به سزایی در جذب شهروندان به این مکان‌ها دارد. از منظر اجتماعی- روانی شهروندان زمانی به یک پارک جذب می‌شوند که محیط آن دلنشین و امن باشد.

تجهیز پارک ها به وسایل ورزشی, فضای سبز متنوع و امکانات رفاهی مطلوب هدف پیش گفته را تحقق می بخشد. لازم به ذکر است کاشت نامتناسب و بی رویه درختان نیز از منظر علمی امری مردود است.

نتیجه‌گیری

رفاه شهروندان یک شهر در گرو تصمیمات و اقدامات مدیران یک شهر است. در قوانین کشور ما پیاده‌سازی محورهای  گفته شده عمدتا بر عهده شهرداری ها می‌باشد. 

حرکت به سوی تکنولوژی‌های مدرن و پاک در دنیای امروز اقدامی غیرقابل اجتناب است. هلند با 17 میلیون جمعیت صاحب 20 میلیون دستگاه دوچرخه است. متروی لندن در 10 ژانویه 1862 به بهره‌برداری رسیده است. یعنی حدود 155 سال پیش. ژاپن در سال 2014 از قطارهای مغناطیسی با سرعت 615 کیلومتر بر ساعت بهره‌برداری کرد. شرکت تسلا موتورز مبدع خودروهای برقی ظرف ۱۰ سال تبدیل به باارزش‌ترین کپمانی خودروسازی در جهان شده است.
ما کجای این داستان هستیم؟

بقلم: مهندس محمد سیدی مَرغکی (دانش آموخته فوق لیسانس مهندسی عمران – راه و ترابری)

انتهای پیام۱۰۰۱* http://jiroftman.ir/?p=5301

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

یازده − 11 =