کارگران زحمتکش “فلکه‌درازو”

به گزارش سایت جیرفت من: سالهاست کارگران زحمتکش “فلکه درازو”(میدان ۱۷ شهریور) که برخی از آنها با افتخار پدران و برادران ما هستند در سرما و گرما و زیر آفتاب سوزان جیرفت ساعت‌ها می‌ایستند تا شاید کسی آنها را برای کار به جایی ببرد تا بتوانند در این اوضاع اقتصادی روزی حلال کسب کنند.

۳ مورد درباره آنها:

۱- این همه هزینه‌ی جاری شهر می‌شود، این همه ایستگاه اتوبوس که بعضی‌شان نیز کم‌استفاده هستند ساخته می‌شود. چه می‌شود یک سکوی نشستن سرپوشیده برای این کارگران ساخته شود که بتوانند ساعت‌های انتظارشان را حداقل در مکانی که از سرما و گرما حفاظت می‌شوند به سر ببرند؟ نشستن بر روی جدول‌های سخت و گرم (و شاید سرد) و در معرض آفتاب سوزان حق آنها نیست.

۲- می‌شود شبیه شهر مشهد مقدس، آنهایی را که تا ساعت ۱۰ کار پیدا نکرده‌اند در صورت امکان در امور جاری شهر مثل پروژه‌های شهرداری یا سایر سازمان‌ها و ادارات به کار گرفته شوند و بیمه تامین اجتماعی یا سایر بیمه‌ها نیز آنهایی که مشغول به کار روزانه می‌شوند را تحت پوشش قرار دهد.

۳- سال ۱۳۷۹ که به مدرسه توحید می‌رفتم، کارگرانی را مشاهده می‌کردم که هنوز در سال ۱۴۰۰ آنها را در همان فلکه درازو می‌بینیم با این تفاوت که موهایشان سفید شده است و صورتشان چروکیده. آنکه بعد از این همه سال فلکه درازو همان فلکه است با فواره‌ای خاموش، و کارگران همان کارگران، نشان از بی‌توجهی ما به این قشر زحمتکش جامعه است.

بقلم: محمد سیدی مَرغکی

انتهای پیام ۱۰۰۱* http://jiroftman.ir/?p=5525

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

سیزده + هفده =